Ο γάμος είναι μοναδικός συνδυασμός των παραδώσεων και των νέων τάσεων. Από αμνημονεύτων χρόνων , να λέμε πιό ακριβώς, απ’τον χρόνο όταν ο γάμος μπήκε σταθερά στη ζωή των ευρωπαίων, η γαμήλια τελετουργία και οι στολές των νιοπαντρών ήταν γεμάτες με διαφορετικούς συμβόλους. Μάλλον, την σημερινή νύφη Θα την εμπνεύσουν οι στολές και οι τελετές τις οποίες περνούσε η νύφη της Ρωμαίκής αυτοκρατορίας στις αρχές της Κοινής Χρονολογίας. Μιά μέρα πριν γαμήλια τελετουργία η νύφη χτένιζε τα μαλλιά και τα στόλισα με το κόκκινο δίκτυ. Την επόμενη μέρα, η μέρα του γάμου, το κεφάλι της νύφης διακοσμούνταν με έξι τεχνητές πλεξήδες και το πορτοκαλλί πέπλο (flammeum), που κάλυπτε το επάνω μέρος του προσώπου. Πάνω στο πέπλο η νύφη έντυσε το στεφάνι λουλούδιων. Καταρχήν το στεφάνι αποτελούνταν από την βερβένα και ματζωράνα και μετά από την μυρτιά και πορτοκάλι. Στη χρηστιανική παράδοση το σεμνό, λευκό πέπλο έγινε η αναφαίρετη ιδιότητα της νυφικής στολής. Επίσης η νύφη έντυσε μιά οριοθετημένη τινίκ, την έδεσε με την μάλλινη ζώνη σε ένα διπλό κομπό, γαμήλιο επενδύτη του χρώματος κρόκου και τα σαντάλια του ίδιου χρώματος ο’τι ο επενδύτης. Τον λαιμό τον στόλισε η νύφη με ένα περιδέραιο. Και τώρα να επιστρέψουμε στα δικά μας χρόνια. Ευτυχώς ζούμε στο ΧΧΙ αιώνα που μας δίνει συναρπαστικές τεχνικές δυνατότητες και μπορούμε να διατηρήσουμε την γαμήλια τελετουργία στη μνήμη. Αναμφίβολλα, η νύφη στη αρχαία Ρώμη δεν διάθετε τέτοιες δυνατότητες. Φωτογραφία. Καθένας μπορούσε να δει σε μιά γαλαρία, περιοδικό ή το αλμπούμ μιά φωτογραφία που φαίνεται ιδιαίτερα και μαγικά, η εξαιρετική ομορφιά της οποίας διατηρείται στη σνήμη σου για πάντα. Μάλιστα, οι εντυπώσεις αυτού του τύπου είναι πολύ υποκειμενικές αφού καθένας με το γούστο του. Παρ’ολα αυτά αξίζει να μάθεις μερικά μυστικά που σε διευκολύνουν να καταλαβαίνεις την τέχνη της φωτογραφίας. Θα’θελα να σε διηγηθώ για δυο τέτοια μυστήρια. Το πρώτο μυστήριο είναι το φως. Κατά τη διάρκεια της ημέρας υπάρχει ένας έξοχος καιρός. Λίγο πριν το σούρουπο, όταν το αντικέιμενο φωτογραφίας τυλίγειται με το ζεστό, άπαλο, χρυσαφένιο φως. Είναι η πιό κατάλληλη στιγμή να φωτογραφίζεις. Η φωτογραφίες βγαλμένες σ’αυτό τον καιρό εύκολα μπορούν να γίνουν εικονογράφηση για ένα παραμύθι. Τις παρόμοιες ιδιότητες έχει το φως πολύ νωρίς, τα ξημερώματα. Τότε το φως είναι λιγάκι πιό χτυπητό και τριανταφυλλένιο. Μολονότι υπάρχει ένα πρόβλημα. Πρέπει να σηκώνεσαι νωρίς γι’αυτό πρωσοπικά εγώ αποφασιστικά συμβουλεύω το βασίλεμα. Το δευτέρο μυστικό είναι η αποκέντρωση της δομής. Φωτογραφίζοντας η πλειωψηφία τοποθετεί το αντικείμενο στο κέντρο, δηλαδή συμμετρικά συνθέτουν το κάδρο. Αυτό δεν είναι λάθος αλλά συμαντικά περιορίζει τις δημιουργικές δυνατότητες. Σαν αποτέλεσμα της εστίας αυτής η εικόνα μπορεί να βγει υπερβολικά στατική και ακόμα ανιαρή. Αν τοποθετείς το αντικείμενο φωτογραφίας πιό κοντά στην πλευρά θα εμφανιστεί μιά δυναμική κίνηση που είναι ενδιαφέρουσα αυτή καθ’αυτή. Η σύνθεση της δομής επί την βάση της Χρύσης Τομής προκαλεί υπέροχη εντύπωση. Καθορίζοντας τις αρχές της Χρύσης Τομής , οι αρχαίοι ήξεραν πως εδώ κάτι υπάρχει. Και αυτί καταλάβαιναν στο ζήτημα της ομορφιάς όπως κανείς άλλος.
